Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βιβλίο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βιβλίο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010

πρόταση για βιβλίο

"Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ"
Το βιβλίο Ο Νικητής Είναι Μόνος είναι γεμάτο βαθυστόχαστες σκέψεις για την προσωπική δύναμη και τα αθώα όνειρα που χειραγωγούνται ή καταστρέφονται από την επιτυχία. Εκτυλίσσεται σε μία μέρα, στον κόσμο της μόδας και του κινηματογράφου, στο φεστιβάλ των Κανών. Είναι η ιστορία του Ιγκόρ, πετυχημένου Ρώσου επιχειρηματία, διατεθειμένου να φτάσει στα πιο σκοτεινά άκρα, προκειμένου να ξανακερδίσει το χαμένο έρωτά του, την πρώην γυναίκα του, την Εύα. Καθώς πάντα πίστευε ότι η ζωή του μαζί της ήταν μέρος ενός θεϊκού σχεδίου, της είχε πει ότι θα κατέστρεφε κόσμους ολόκληρους για να την ξαναφέρει κοντά του, αν ποτέ την έχανε. Όπως εκτυλίσσεται η ιστορία και εκτροχιάζεται η ηθική, στην επιφάνεια έρχεται η πάλη μεταξύ μιας δύναμης του κακού και της κοινωνίας.

Στο δωδέκατο μυθιστόρημά του, ο Paulo Coelho υφαίνει επιδέξια τις ιστορίες των ηρώων του και ζωγραφίζει τη συναρπαστική εικόνα ενός κόσμου στον οποίο κυριαρχεί η πολυτέλεια και η υπερβολή, δείχνοντάς μας τις ολέθριες συνέπειες που μπορεί να έχει η εμμονή με τη φήμη.

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2009

πρόταση για βιβλίο

"ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ενός Σπασίκλα"

Το να είσαι μικρός είναι φρίκη ώρες ώρες. Και κανένας δεν το γνωρίζει καλύτερα από τον Γκρεγκ Χέφλι που βρίσκεται ξαφνικά στο γυμνάσιο, όπου μικροκαμωμένα πιτσιρίκια μοιράζονται τους διαδρόμους του σχολείου με μαντραχαλάδες, οι οποίοι έχουν κιόλας αρχίσει να ξυρίζονται.
Στο Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα, ο συγγραφέας και εικονογράφος Τζεφ Κίνι μας συστήνει έναν απροσδόκητο ήρωα. Και όπως γράφει κι ο Γκρεγκ στο ημερολόγιο του:
"Μην περιμένετε να δείτε τίποτε "Αγαπημένο μου ημερολόγιο", αυτό, και "Αγαπημένο μου ημερολόγιο", εκείνο, εντάξει;
Ευτυχώς για εμάς, αυτό που ο Γκρεγκ λέει πως δε θα κάνει και αυτό που, τελικά, κάνει είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα.

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2009

πρόταση για βιβλίο


ΩΣ ΕΚ ΘΑΥΜΑΤΟΣ
Κωνσταντίνος Τζούμας

...Κάπως έτσι μεγαλώσαμε...
σαν ένα στοίχημα κόντρα σε κανόνες που δεν ίσχυαν, ενός συστήματος που δεν υπήρχε.
Ευτυχώς, όμως, τα καλύτερα παιδιά που κάναμε παρέα μάς έκαναν να νιώθουμε ότι δεν ήμασταν μόνοι, ακόμη κι όταν μας έζωναν τα φίδια με κείνο το Ανεπαισθήτως μ' έκλεισαν από τον κόσμο έξω του Αλεξανδρινού, καίτοι είχαμε ακούσει και κρότους χτιστών και ήχους μαστόρων...

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ